Close

Kaleidoskop moga grada, 14. jun 2012.

Koristeći klasične modele izražavanja, crtež i sliku, Nina Vukčević istražuje u polju figura-tivnog, stavljajući u fokus svojih kontemplativnih i umjetničkih interesovanja fenomen grada. Međutim, pojam „grad“ u ovom slučaju ne znači puko saopštavanje vizuelnih činjenica o stvarnom licu grada, već predstavlja predtekst ili početni impuls od koga au-torka polazi, a koji u toku radnog procesa prerađuje, strukturalno ga prilagođavajući ličnom likovnom jeziku, kako bi registrovala sopstvene energetske procese i bajkovite snove o idealnom mjestu. Idealno mjesto za Ninu je grad čije živopisne zgrade toplog kolorita pune prozora-očiju u veselom, muzikalnom ritmu izrastaju iz tla. Grad se rizomatično širi po površini vijugavim crtežom i dinamizovanim „linijama mjesečarkama“, pokazujući stalni potencijal rasta i metamorfoze. Vedru atmosferu aktivno razrađuju i pojačavaju ljupki detalji poput raspjevanih kišobrana, velikih lilihipa, antropomorfnih zvijezda i sunca. Sve zajedno neodoljivo podsjeća na zamrznuti kadar sa fantastičnim mizanscenom nekog crtanog filma. Pritisni play i crtać se nastavlja! A potom, lako možemo zamisliti i veselu gradsku vrevu koja iznenada preplavljuje ulice u koju ćemo rado utonuti.Upotrebom direktnog, subjektivnog, nepretencioznog jezika, umjetnica pronalazi svoje male, eskapističke prostore djelovanja, kroz koje se kreće i istražuju istovremeno lako i ozbiljno, čineći granice po potrebi elastičnim, fluidnim, propustljivim. Nerutiniranom, nepotrošenom umjetničkom strategijom, autorka stvara imaginerijum izmaštanog grada koji se nježno i meko polaže i pohranjuje u naša skladišta slika, pozivajući nas u nevjerovatno privlačan, uz-budljiv svijet bez zadatosti i stabilnosti konvencija, svijet u kome značenja nijesu fiksirana u nepromjenljivoj tačnosti, učmalosti i nepokretnosti, svijet u kom samo dobre stvari mogu da nam se dogode.

Ljiljana Karadžić, istoričar umjetnosti

Slični postovi